Mindfulness en LHBTI+

Hoi, ik ben Celina en ik geef je met deze blog graag een kijkje in wat mindfulness voor mij heeft betekent in mijn zoektocht naar mijn genderexpressie en geaardheid. 

In de tijd voor mijn mindfulness training, zag mijn leven er ongeveer zo uit:

  • Al mijn avonden waren vol gepland met activiteiten
  • Ik ging vroeg naar kantoor i.v.m. de file
  • Ik had altijd file terug naar huis
  • Ik at vaak snelle ongezonde maaltijden zoals pizza/patat 
  • Ik had nergens zin in, ik had vaak dat bleh gevoel
  • Ik was enorm moe
  • Ik had vaak oordelende gedachten over mezelf en anderen
  • Ik was onzeker
  • Ondanks dat ik vaak moe was werkte ik wel super hard aan het werk, ook voor mijn vrijwilligerswerk en ging daar dus veel energie naar toe
  • Ik was ongelukkig met hoe mijn leven was, maar ik had totaal geen idee hoe het anders kon
  • Ik kon niet goed voelen of gevoelens die naar boven kwamen duwde ik weg.

 

Best heftig hè, als je dat zo leest. Misschien is het ook wel herkenbaar?

Toen mijn collega mij begin 2017 wees op een mindfulness training was mijn gedachten: Baat het niet, dan schaadt het niet. Ik had echt geen idee wat het inhield en had nog nooit gemediteerd. 

De zoektocht naar een mindfulness training en de reden waarom ik voor de mindfulness trainersopleiding heb gekozen, kun je lezen in één van mijn andere blogs. 

Hoewel ik me voornamelijk aangemeld had voor de stress op mijn werk als maatschappelijk werker, kwam er ook een persoonlijk proces op gang wat ik ver weg had gestopt. Namelijk wie ik ben en wie ik zou willen zijn. Naarmate ik steeds vaker mindfulness en meditatie integreerde in mijn leven, ontstond er ook ruimte voor mijn gevoelens die betrekking hebben op mijn geaardheid en genderexpressie. De grootste vraag die steeds vaker naar boven kwam was: 

Wil ik me blijven verbergen op wie ik val en uiten hoe ik dat graag wil?

Ik had me in de jaren vanaf mijn 16de/17de jaar flink aangepast aan hoe ik dacht dat andere me wilden zien of wilden dat me zou gedragen. Ik dacht dat het beter was om mezelf aan te passen. De gedachten die ik vaak had waren:

  • Ik ben niet goed genoeg
  • Andere mensen (collega’s en/of vrienden) accepteren mij niet 
  • Als ik mij aanpas, dan word ik niet gepest om wie ik ben 
  • Wie zit er nou op mijn coming-out te wachten

 

In de mindfulness training heb ik geleerd dat niet elke gedachten een feit is. En dat ik een time-out kan aanbrengen in mijn gedachtenstromen. Vaak merk je op dat je van de ene gedachten in de andere komt en je kunt er dus mee oefenen om niet helemaal in de gaan op de gedachtes.  Voor mij was dit een flinke eyeopener.  

Ik durfde steeds meer te luisteren naar mijn gevoel en de behoefte om te zijn wie ik ben. Voorzichtig begon ik te vertellen aan mensen in mijn werkomgeving dat ik op vrouwen val. Het sterkte mij enorm dat zij mij vragen begonnen te stellen over mij proces en daten. Mijn zelfvertrouwen groeide en ik kreeg steeds meer plezier en een gevoel van vrijheid. 

Ik begon mezelf te accepteren om wie ik ben met alles wat daarbij hoort. Daarnaast heb ik ook mijn genderexpressie steeds meer leren te omarmen. Ik begon te experimenteren met stoerdere kleding en mijn gedragingen niet meer te onderdrukken. Mijn belemmerende gedachten vertelden mij nog weleens dat ik beter geen handgebaren kon maken of vrouwelijker moest lopen. Het maakte me erg onzeker.  

Stapje voor stapje ben ik steeds meer gaan doen wat ik leuk vond om te doen en me te gedragen zoals ik dat wilde. 

Wat mij heeft geholpen en nog steeds helpt zijn de 8 factoren/ houdingskwaliteiten (zie blog die gaan over de 8 factoren/houdingskwaliteiten). Ze helpen mij keuzes maken die bij mij passen of situaties is te bekijken vanuit een andere hoek. Zo kan ik eindeloos blijven denken over een keuze maken en als ik deze keuze dan bekijk met de frisse blik, één van de 8 factoren, dan begin ik vaak al te glimlachen en kan ik er met een speelse en mildere houding naar kijken. 

Wat heeft deze zoektocht mij uiteindelijk opgeleverd? Ik merk dat ik veel minder bezig ben met wat anderen van mij denken, dat ik blij en dankbaar ben voor wie ik ben: een persoon ben die nieuwsgierig is en houd van wandelen in het bos. Maar ik besef me ook dat ik voldoende slaap nodig heb en dat ik het heerlijk vind om mijn handen te gebruiken met praten. 

Op deze manier heb ik je een kijkje gegeven in mijn proces en mijn belevenis. Mocht je nu denken: Hé, dat zou ook wel iets voor mij kunnen zijn? Meld je dan aan via het aanmeldformulier en dan plannen we een telefonische intake.

Deel via:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Mindfulness online
Compassie online
Kinderen online
LHBTI+ online